Niet geschoten is altijd mis

Vervolg op de korte verhalen #1 #2 #3 

5

Kort verhaal NR

4

Leestijd in minuten

1249

Aantal keer gelezen


Freelance-schrijver-Den-Bosch-korte-verhalen-SegersVan top tot teen gehuld in zwart. Pal in de zon… Daar staat ze dan voor zijn open graf nog zonder steen. Druppeltjes zweet lopen langs haar gezicht, waardoor het lijkt alsof ze af en toe een traantje wegpinkt. Maar de jonge vrouw wordt enkel emotioneel tijdens hormonale schommelingen en van Disney films. Medeleven voor de nabestaanden is niet van toepassing aangezien zij de enige is die haar opa nog had. Met het deuntje van de afscheidswals nog in haar hoofd, denkt ze aan die enkele zondagen dat zij bij de oude man Engelse thee met net te veel melk dronk. Ze maakte dan wel eens hardop de grap of hij misschien een scheutje thee bij zijn koude melk wilde, maar een lachje kon er niet meer van af. “Zolang het eten me nog smaakt, gaat het goed met me” probeerde hij altijd nog positief te brengen zonder de grote vouwen in zijn gezicht te bewegen. Het was haar opa ook niet kwalijk te nemen dat hij was verbitterd door het tragische verlies van oma. Toch voelde ze na ieder bezoek er steeds minder voor om nog eens langs te gaan, omdat haar eigen positieve vibe daardoor vertroebelde.

Vanuit de schaduw van een grote boom bekijkt hij de vrouw die zeker al een half uur helemaal alleen naar een gat in de grond staat te gapen. “Niet zo staren, dat is onbeschoft.” zegt zijn ex naast hem waarna ze een roos op de kist van zijn voormalige beste vriend legt. Hij vraagt zich af of het triester is om alleen afscheid te nemen of met een kudde tranende onbekenden om je heen. Plots hurkt de vrouw waardoor er een stukje van de tattoo op haar bovenbeen zijn bestaan kenbaar maakt. Ze haalt een grote glazen pot uit een plastic boodschappentas en schroeft de deksel ervan af. Direct ontsnapt er iets uit dat vanaf de afstand van de boom op een meikever lijkt door de schittering die zijn vleugels schilderen in de lucht. De vrouw kijkt omhoog totdat het beestje volledig uit het zicht is verdwenen. Hij kan zijn ogen niet van haar afhouden, zelfs niet op het moment dat zijn ex-vriendin haar hand op zijn schouder legt en iets in zijn oor fluistert dat op dat moment zeer ongepast is. Maar dan is hij aan de beurt om zijn inmiddels half verwelkte roos op de kist te leggen. Nog een keer kijkt hij om naar het portret van de te jong gestorven rokkenjager en ervaart eindelijk de vergiffenis voor het stelen van zijn vriendin die hij had moeten voelen toen zijn vriend nog leefde.

De vrouw heeft al zeker twintig minuten het gevoel dat er naar haar gekeken wordt. Uit nieuwsgierigheid knijpt ze een half oogje naar links. Het holle gevoel vult haar ziel nu met hyperactieven vuurvliegjes en haar lichaam wordt bedekt met elektrisch geladen mieren tietjes. Haar hart maakt een sprongetje omdat ze nooit had gedacht hem ooit nog eens te zien. Terwijl ze met andere mannen was fantaseerde ze altijd over hem, wat apart was aangezien ze hem nooit echt heeft ontmoet. Ze weet zijn naam niet eens. Door de manier waarop hij zijn haar naar achteren strijkt weet ze het zeker dat hij degene is die steeds in haar fantasie komt opduiken. Een ongepast maar sensationeel gevoel vult nu ook haar onderbuik. Zal ze betrapt worden als zij zo de “after party” van een onbekende overledene crasht? Haar oma zou in ieder geval hebben gezegd dat ze de lust voor liefde niet in bedwang moet proberen te krijgen, maar het moet laten gaan als een wild beest in de vrije natuur. “Niet geschoten is altijd mis…”

Het restaurant waar de nabestaanden nog even samenkomen voor een hapje en een drankje ziet er onbedoeld kitscherig uit en ruikt naar verspilt bier op oud tapijt. Voor het eerst in zijn leven koopt een vrouw een biertje voor hém. Ze had hem al eens eerder bier zien drinken, dus die gok durfde ze wel aan. Aangezien zij zelf van nature niet zo moedig is drinkt ze haar glas droge witte wijn sneller leeg dan dat haar verstand bewust kan worden van de situatie. “Laten we dit dansje overslaan en gelijk naar mijn huis gaan, daar heb ik nog meer wijn.” zegt hij zonder er erg in te hebben hoe dat overkomt. Het spel van verleiden of verleid worden is voor haar het leukste onderdeel van de jacht, dus gooit ze er een poging tot verlenging in met het voorstel om nog eerst even samen op het terras een sigaretje te roken. Alle persoonlijke gespreksonderwerpen die zij probeert aan te snijden overschreeuwd hij met een klaagzang over zijn ex. Er zijn maar enkele minuten die verstrijken voordat ze doorheeft dat zij op intellectueel en emotioneel vlak geen gelijken zijn. Vrouwen scheert hij over dezelfde kam, aangezien de kijk op de mensheid voor hem vertroebeld is doordat zijn geliefde er vandoor ging met zijn beste vriend.

Met een extra leeg gevoel vertrekt zij weer alleen naar huis. Al verloor ze haar opa, voor een jongere vervanger is geen plek. De fantasie van deze knappe man zal voortleven, omdat de realiteit nooit heeft bestaan…

Kort verhaal schrijfster Nikki Segers Den Bosch
Freelance tekst schrijver Nikki Segers gemeente ‘s-Hertogenbosch

Nikki Segers journalist fotograaf tekstschrijver Den Bosch
Kort verhalen verteller Nederland verhalen bundel.

Eén reactie

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *